CoCon

Sterven behoort net zo intens bij het mensenbestaan als geboren worden. Ieder mens wordt geboren, iedere mens sterft; de enige zekerheid in ons bestaan. Alle begin en einde zitten vol mysterie, gaan ons voorstellingsvermogen te boven. We hebben er niet genoeg woorden voor. Bij een afscheid kunnen we stamelen, te weinig zeggen of misschien te veel, nooit precies het juiste en voldoende, huilen, maar zwijgen mogen we niet. Laten we bij een afscheid spreken, hoe moeilijk dat ook is, omdat het nooit om zomaar iemand gaat, maar om een uniek en onvervangbaar dierbaar mens. Omdat het na de dood niet voorbij is, de dode leeft toch in ons voort?